Σαν σήμερα πριν 800 χρόνια υπεγράφη η Μάγκνα Κάρτα, για το σεβασμό της ελευθερίας του ατόμου. 

8 αιώνες μετά στην Ελλάδα, η τρομοκρατία που υφίσταται το άτομο από το πολιτικό κατεστημένο, είναι τραγική.

Μόνο φως σε αυτή τη μάχη, οι μεταρρυθμίσεις που αφαιρούν εξουσίες από το πολιτικό σύστημα, μιας και μειώνουν τη γραφειοκρατία που προκαλεί το μεγάλο κράτος, επομένως και τη δυνατότητα του πολιτικού να διορίσει όποιον εκείνος επιθυμεί ή να επηρεάσει αποφάσεις κατά το δοκούν.

Εδώ βέβαια, προκύπτει το ερώτημα... μα κι εγώ πως θα ζήσω; Φοβάμαι. Δεν θα έχω εισόδημα.

Γι'αυτό και πάντα αναφέρω, ότι το μεγαλύτερο μας ζήτημα είναι να ξεριζώσουμε το ΦΟΒΟ μέσα από την καρδιά του συστήματος, μέσα από την ψυχή κάθε φτωχού, κάθε μικρομεσαίου. Γι'αυτό και μεταρρυθμίσεις, όπως το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα που εφαρμόζεται στην Ευρώπη, είναι ο μόνος τρόπος για λιγότερο ΦΟΒΟ.

Γιατί, ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ υπάρχει μόνο όταν ο ΕΝΑΣ μπορεί να αποφασίσει για τις τύχες των πολλών. Όσο λιγότερη απόφαση έχει, για όσο λιγότερους ανθρώπους γίνεται, τότε μόνο οι ΠΟΛΛΟΙ θα προστατευθούν.

Κι αυτό είναι ο λόγος για τον οποίο θεωρώ εαυτόν οικονομικά φιλελεύθερο.

Πείτε όχι στο ΦΟΒΟ.

Υψηλάντης Τζούρος

Σύμβουλος Επιχειρήσεων

Λύσεις ή ελπίδες. Υποψηφιότητα για την Περιφέρεια Αττικής.

Πολλοί με ρωτούν. Γιατί με τον Κουμουτσάκο;  Ήταν εκτός 'ελληνικού συστήματος' και δεν τον αναγνωρίζει ο κόσμος.

Δεν προέρχεται από κάποιο παραδοσιακό πολιτικό τζάκι, ούτε φαίνεται να έχει υψηλή ευλογία από 'δυνάμεις' εκτός πολιτικού συστήματος. Είναι ένας τεχνοκράτης.

Αυτό ακριβώς είναι και το πολιτικό μήνυμα αυτών των εκλογών που μ'ενδιαφέρει και γι'αυτό το λόγο συντάσσομαι μαζί του. Ακριβώς, λόγω των αποτελεσμάτων αυτού του τεχνοκράτη, Ως εδώ. 
ακριβώς γιατί πρέπει να αλλάξουμε τα πρότυπα με τα οποία διάγουμε τον πολιτικό μας βίο.

Ως εδώ στους ψιθύρους. Ως εδώ στην απαξίωση. Ως εδώ στη μιζέρια ότι τόσο μπορούμε, αυτό είναι το όριο μας.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Η Αττική είναι το σπίτι μου, παρότι ο παππούς μου ήρθε από την Κωνσταντινούπολη, κι όπως όλοι σας, δεν μου αρέσει να βλέπω το σπίτι μου σε κακά χάλια. 

Η Αττική, δυστυχώς είναι σε κακά χάλια, έστω και αν δεν μας αρέσει να το λέμε.

Η Αττική, στην οποία αν μείνεις άνεργος, τρως μπετόν, δεν μου αρέσει. Η ανεργία των νέων είναι σε υψηλότατα επίπεδα και δυστυχώς, κανείς δεν λέει ότι δεν φταίει η απραξία της Περιφέρειας γι'αυτό.

Κι αυτό γιατί κανείς δεν απάντησε στο ερώτημα, 'ποιες είναι οι αρμοδιότητες της Περιφέρειας;'

Κανείς δεν ξέρει. Ουδείς ασχολείται. Το καράβι πάει στον αυτόματο με τιμονιέρη τον ίδιο άνθρωπο δώδεκα χρόνια.

Σεβαστή η προσπάθεια του, αλλά δεν είναι ο κατάλληλος. Υπάρχουν κι άλλοι καλύτεροι.

Η Περιφέρεια, λοιπόν και όχι η Γενική Κυβέρνηση, εκπονεί το Επιχειρησιακό πρόγραμμα της στην αρχή κάθε διαχειριστικής περιόδου εκάστοτε Κοινοτικού Πλαισίου. Αυτό οφείλει ανάλογα τα δεδομένα που υπάρχουν να το επικαιροποιεί. Μικρή υποσημείωση... το πρόγραμμα της Περιφέρειας Αττικής, έχει να επικαιροποιηθεί από το 2006.

Μα θα μου πει κάποιος τι μπορεί να κάνει το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα μιας Περιφέρειας;

Αναφέρω λοιπόν χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η Περιφέρεια Αττικής, έδωσε δεκάδες εκ/μύρια ευρώ για να γίνει η ανάπλαση του Πεδίον του Άρεως. Χωρίς προοπτική για το μετά, χωρίς πρόβλεψη για μια χρήση. Απλά πετάξαμε από το παράθυρο χρήματα, μη ενδιαφερόμενοι για το τι θα γίνει αύριο σε αυτό το Πάρκο.

Αυτό δυστυχώς σήμερα , έχει γίνει κέντρο παραβατικότητας και μικροεγκληματικότητας.

Πολλές και δεκάδες αυτά τα παραδείγματα κατασπατάλησης και κακής διαχείρισης των κοινοτικών κονδυλίων.

Η πρόταση μας είναι διαφορετική και γι'αυτό το λόγο έθεσα υποψηφιότητα. 

Ως συντάκτης του σχεδίου Αναβίωσης του Ιστορικού Κέντρου και σύμβουλος επιχειρήσεων, αντιλαμβάνομαι πλήρως τι σημαίνει αδιαφορία για τις υποδομές. Ο Γιώργος Κουμουτσάκος και ο συνδυασμός μας, προτείνει βασικές λύσεις και θέτει τέρμα στα προβλήματα.

Αντί να δίνουμε χρήματα σε αναπλάσεις για πλατείες, προτείνουμε να δώσουμε χρήματα σε βελτίωση των άδειων εγκαταλελειμμένων κτιρίων της Αθήνας και της Αττικής, σε χρήσεις όπως:

1. Ερευνητικά Εργαστήρια, ώστε να μείνουν οι επιστήμονες στη χώρα και να μη φύγουν από αυτή. Η γνώση θα γίνει πατέντα, αυτή ανταγωνιστικό πλεονέκτημα και συνεπώς η βιομηχανία θα μπορέσει να έχει πάλι έδρα την Ελλάδα.
2.  Κέντρα στήριξης της επιχειρηματικότητας με μόνιμες δομές. Οι άνεργοι που δεν μπορούν να απορροφηθούν από τον Ιδιωτικό ή Δημόσιο Τομέα, θα έχουν σε αυτά τα γραφεία τη δυνατότητα να έχουν μια έδρα για να δημιουργήσουν τη δική τους μικρή ή μεγάλη επιχείρηση μελλοντικά. Τα γραφεία αυτά προτείνουμε να τους δοθούν δωρεάν ή έστω με μικρό αντίτιμο, αφού δεν έχουν όλοι τη δυνατότητα να ενοικιάσουν γραφεία και να προβούν στα έξοδα που απαιτούνται για τη δημιουργία επιχείρησης. 
3. Κοινωνικοί ξενώνες. Είναι απαράδεκτο για μια κοινωνία να έχει ανθρώπους να κοιμούνται στο δρόμο. Οι νόμιμοι πολίτες της χώρας αυτής, πρέπει να έχουν υπόψιν τους, ότι η Πολιτεία αυτή, μπορεί να σταθεί στο πλευρό τους, αν κάτι δεν πάει στη ζωή τους. Νοιαζόμαστε για την επανένταξη λοιπόν! Αλλά και πέραν αυτού, με την ίδια ακριβώς ενέργεια, βελτιώνουμε την τουριστική εικόνα της Περιφέρειας συνολικά. 
4. Στεγασμένοι χώροι στάθμευσης. Μια πολύ ακριβή και δύσκολη επένδυση για ιδιώτη, η οποία μπορεί να πραγματοποιηθεί με τη βοήθεια της Περιφέρειας και να δώσει καλύτερο κυκλοφοριακό, μεγαλύτερα πεζοδρόμια άρα ευεξία για τους κατοίκους, τους περαστικούς, αλλά και τους τουρίστες. 

Αυτές είναι μερικές από τις προτάσεις μας. Αυτές είναι οι λύσεις μας. 

Με απλό, πρακτικό και ουσιώδη τρόπο, στοχεύουμε στη ρίζα των προβλημάτων, καθιστώντας σαφές, ότι δεν είναι κανενός άλλου δουλειά, οι αναπτυξιακές προοπτικές μιας Περιφέρειας, η οποία δυστυχώς, ενώ έχει τον Παρθενώνα και τον Ναό του Ποσειδώνα, τις Στήλες Ολυμπίου Διός, αλλά και το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης, φθίνει συνεχώς τουριστικά και οικονομικά. 

Γι'αυτό, στηρίζω Κουμουτσάκο, γι'αυτό συντάσσομαι με τις λύσεις, όχι τα προβλήματα. 

Η Αττική πρέπει να αλλάξει πρόσωπο, κατά 180 μοίρες. Στηρίξτε μας. Μπορούμε καλύτερα.

Υψηλάντης Τζούρος

Σύμβουλος Επιχειρήσεων

Υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος για τον Κεντρικό Τομέα της Περιφέρειας Αττικής

Μαυρομματαίων 16, Αθήνα, Πεδίον του Άρεως, ΤΚ 106 82

Τηλ: 2130158759 - 6909398282

email: tzourosypsilantis@gmail.com 

Fb:Ypsilantis Tzouros , Twitter: Ypsilantistz


Στιγμές από την Εκστρατεία

 Με την Αντωνία Οικονόμου, την Λαμπρινή Στέφου και την Έμιλία Μπαλάση στο γραφείο μου, εθελόντριες για την εκστρατεία.

 Αφιερώσεις και ευχές από την Αντωνία. Ευχαριστώ πολύ!!!

 Με το Λάμπρο Χαβέλα, φίλο και δημοσιογράφο.

 Σε επίσκεψη μου στο Υπουργείο Οικονομίας - Οικονομικών.

Με τον Ρόμπερτ Ουίλιαμς, συνθέτη του Ύμνου της Νέας Δημοκρατίας.

 Με την Κατερίνα Παπακώστα, στο Γήπεδο του Παννεληνίου στην ομιλία του Γιώργου Κουμουτσάκου που προλόγισε ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.

 Με τον Μανώλη Κεφαλογιάννη στην παρουσίαση της Ολομέλείας των ΕΚΟ.

Αυτή η ομορφιά ΔΕΝ είναι σε κρίση (ή αλλιώς: Θες να βιώσεις ή να ζήσεις;)

Πολλές φορές με ρωτάνε. 'Μα γιατί αναρτάς συνέχεια τη φράση: Αυτή, η ομορφιά ΔΕΝ είναι σε κρίση;'.

Τους απαντώ. Η διαπίστωση ότι αυτή η ζωή είναι ένας συνεχής αγώνας, μια πάλη για το αύριο και προφανώς το -δυσκόλως κερδισμένο - σήμερα, είναι τελικά το μόνο που προσδίδει την ωριμότητα για να βιώσουμε την καθημερινότητα μας. 

Και γράφω, βιώσουμε κι όχι ζήσουμε γιατί θεωρώ ότι υπάρχει διαφορά. Μπορεί, οι δυο αυτές λέξεις να είναι συναφείς, αλλά δεν έχουν για μένα το ίδιο νόημα. 

Το να βιώνεις, σημαίνει να αντιλαμβάνεσαι, ενώ το να ζεις σημαίνει ότι απλά ταξιδεύεις μέσα στο ποτάμι του χρόνου. 

Social media. Φροϋδες ελπίδες ή Αληθινό Εργαλείο; Ένας απλός χρήστης σχολιάζει.

Ο τίτλος του άρθρου, σε παραπέμπει σε ένα λάβρο κείμενο που θα κατακεραυνώσει, όσους δεν ακολουθούν τους κανόνες του παιχνιδιού, καταστρατηγώντας  κάθε έννοια άμιλλας και υγιούς ανταγωνισμού. Κι όμως, στον έρωτα και στον πόλεμο - όπου πόλεμο δες τον αγώνα για ενεργοποίηση χρηστών και δημιουργίας μιας ζωντανής κοινότητας γύρω από την εταιρεία και το brand - δεν υπάρχουν όρια.

Πολλές φορές, η πίεση για κέρδος και αποτέλεσμα, οδηγεί, τον εκάστοτε επαγγελματία στο να επιλέγει μεθόδους, όχι και τόσο ‘τίμιες’, όπως το να πληρώσει κάποιες εταιρείες για να του δημιουργήσουν ψεύτικη κίνηση στην επαγγελματική σελίδα του στο facebook, το twitter ή και άλλες πλατφόρμες ή ακόμα και να ‘στήσει’ διαγωνισμούς με ψεύτικους νικητές, ώστε να πάρει μερικά like παραπάνω, από τον  ανταγωνιστή του.     

Κι όμως, οι μέθοδοι αυτές, είναι αναχρονιστικές και αδικούν τελικά το Brand και τη δυναμική που μπορεί να αναπτύξει.  Η εποχή του digital και της γνώσης, ήρθε και δε θα φύγει.  

Ο άνθρωπος, περνά από την εποχή της βιομηχανικής επανάστασης, στην εποχή της Γνώσης, μια που οι μέθοδοι ανάλυσης και χρήσης εργαλείων μέτρησης και εστίασης, που χρησιμοποιεί το ψηφιακό marketing, είναι καθαρά έντασης γνώσης και όχι κεφαλαίου ή κάποιου άλλου συντελεστή παραγωγής.  

Η εποχή μας δημιουργεί ζωντανές ψηφιακές κοινότητες γύρω από συγκεκριμένη  θεματολογία ή brands, οι οποίες  μπορούν να λειτουργήσουν εκθετικά, μια που ο εκάστοτε χρήστης ασκεί επιρροή στο δικό του δίκτυο ‘φίλων’ με τελικό αποτέλεσμα τη δύναμη ενός εργαλείου καθαρά word of mouth.

Θυμηθείτε. Το δίκτυο ‘φίλων’ μου δέχεται υψηλής ποιότητας, επιρροή από μένα, μιας που είτε με γνωρίζει είτε έχει δεχτεί ότι είμαι ‘συμβατός’ και άρα αποδέχεται ώς κοινή ‘αλήθεια’ αυτά που λέω ή ‘μου αρέσουν’. 

Προφανώς, ο κάθε χρήστης αντιδρά με το δικό του τρόπο, αποδεχόμενος ή μή, τη ‘δήλωση μου’, αλλά η αντίδραση του είναι μετρήσιμη, μιας και υπάρχουν και τα εργαλεία για να γίνει αυτό, αλλά και πειράματα που λειτουργούν προς τη βελτίωση των εργαλέιών. 

Έρευνα, στόχος, διαδικασία, αποτέλεσμα. Τέσσερις βασικές έννοιες του marketing που η Ελλάδα, δείχνει να αγνοεί χρόνια τώρα και γι’αυτό έχει και τα αποτελέσματα που έχει ως brand.

Στη χώρα μας, αγνοούμε τι σημαίνει έρευνα αγοράς ή ακόμα και ερωτηματολόγιο. Ελάχιστοι επιχειρηματίες θέλουν να επενδύσουν ή κατανοούν την ανάγκη της έρευνας, η οποία θα τους επιτρέψει να στοχοθετήσουν το κοινό τους. Προτιμούν να πληρώνουν, ‘εταιρείες’ για να τους δημιουργούν ιστοσελίδες και ‘ειδικούς’ για να τους προωθούν από εργαλεία που και οι ίδιοι ακόμα θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν με την ίδια αποτελεσματικότητα, αφού ούτως ή άλλως, κανείς δεν συνδέει το ROI (Return on Investment) με την ενέργεια που κάνει και τα χρήματα που δαπανά.   

Κοινώς, μπορεί να πλήρωσες  την τέλεια ιστοσελίδα, αλλά ξέχασες να δεις αν αυτή τελικά σου ανεβάζει το τζίρο, ή έστω την αναγνωρισιμότητα του brand σου.

Η έρευνα, θα δώσει προφανώς συγκεκριμένους αποτελέσματα, τα οποία θα πρέπει συνεχώς να επαναξιολογούνται και να επαναπροσδιορίζονται. Από αυτά τα αποτελέσματα, μπορούμε να εξάγουμε τους στόχους της επιχείρησης, οι οποίοι προφανώς θα συνάδουν με την ταυτότητα αυτής, και να αποφασίσουμε τη διαδικασία που θα ακολουθήσουμε για να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Η δημιουργία ενός ισχυρού και πραγματικού ιστού ‘φίλων’ είναι το πρώτο και βασικό βήμα. Αναζητήστε τους brand ambassadors που θα σας δώσουν υψηλής ποιότητας αναγνωρισιμότητα και θα σας κάνουν αποδεκτό στο δίκτυο αυτών.

Δώστε τους, πραγματικό υλικό και στηριχτείτε σε αληθινά γεγονότα. Μια πολύ καλή συνταγή επιτυχίας, είναι να μετατρέψετε το real σε digital. Αν π.χ. έχετε ένα ξενοδοχείο, ωθήστε τους πελάτες σας να σας γράψουν κριτικές στο tripadvisor, αλλά μη μείνετε μόνο εκεί. Ζητήστε τους τα facebook ή twitter account τους, για να μπορείτε να κρατήσετε επαφή και να δημιουργήσετε μια κοινότητα γύρω από το brand του ξενοδοχείου σας.  

Οι ευχαριστημένοι πελάτες σας, είναι οι πρώτοι και καλύτεροι πρεσβευτές σας. Αυτοί θα δημιουργήσουν την κοινότητα που θα σας επιτρέψει να έχετε αληθινό και όχι ψεύτικο και πρόσκαιρο αποτέλεσμα.

Μη στρέφεστε στο να διεκδικήσετε την συμπάθεια, την κολακεία ή τη στήριξη από ‘ειδικούς’ ή ‘διάσημους’ που θα σας ανεβάσουν πρόσκαιρα, στην εκτίμηση αυτών που δεν σας ξέρουν. Τελικά, αυτό ίσως λειτουργήσει και αρνητικά για την επιχείρηση σας, μιας που ο χρήστης θα ασχοληθεί μαζί σας μόνο λίγα ‘ψηφιακά’ δευτερόλεπτα και έπειτα θα ατονίσει το ενδιαφέρον του, αφού το brand στην περίπτωση αυτή, δεν θα είναι η επιχείρηση σας, αλλά ο ‘ειδικός’ ή ο ‘διάσημος’.

Δώστε λόγο στους χρήστες να ασχοληθούν με το brand σας, κερδίζοντας από αυτό. Η δημιουργία των άμεσων δικτύων πώλησης, μας έδειξε ότι η εποχή της έντασης κεφαλαίου πέρασε ήδη ανεπιστρεπτί κι ότι οσονούπω έρχεται η εποχή του ‘εκδημοκρατισμού της επένδυσης’.

Κι αν η έκφραση αυτή σας φαίνεται άγνωστη και καθόλου οικεία, ψάξτε λίγο για τις crowd funding πλατφορμες, δείτε τι είναι αυτές, και θα με θυμηθείτε, μην ξεχνάτε άλλωστε, ότι η σχέση που περιγράφει καλύτερα το διαδίκτυο και την εποχή μας, είναι η ‘win - win’ και το ‘value for money’.

Προσφέρετε υπηρεσίες με ψυχή, προσδίδοντας στην εταιρική σας ταυτότητα, στοιχεία προσωπικής σύνδεσης.

Αυτά τα όλίγα. Καλή αντάμωση! Με Μάγιας ή χωρίς.. 

Greece Going Forward

A trip to the opportunities of Greece. Entrepreneurship, Innovation, Tradition.
We can and we will do it.

Παρακαλώ ως προς τη στήριξη και τη δημοσιότητα προς την προσπάθεια αυτή.

Η Ελλάδα μπορεί. 

Φοροδιαφυγή. Μια πράξη με πολλές παραμέτρους.

Κι όμως η Ελλάδα μπορεί, αρκεί να σταματήσει να κοιτά ως το δάχτυλο της. 

Αυτό που χρειάζεται είναι μια αναδρομολόγηση των ροών χρήματος, ώστε να αποκατασταθούν όποιοι θρόμβοι έχουν δημιουργηθεί μέσα στο σύστημα. 

Η έλλειψη ρευστότητας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, είναι σαφές ότι θα τις οδηγήσει και σε φοροκλοπή, γι'αυτό και είναι ζωτικής σημασίας να ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζώ

ν και να δοθεί ρευστότητα στις επιχειρήσεις, ώστε να εξασφαλιστούν ομαλές συνθήκες και να πάψουν κι οι τελευταίες δικαιολογίες μη τήρησης των νόμιμων διαδικασιών.

Αυτό το κανάλι διανομής ρευστότητας σε συνδυασμό με την ένταξη των λειτουργικών δαπανών των επιχειρήσεων και την ηλεκτρονική τιμολόγηση, σε όποια επιδότηση του ΕΣΠΑ προκηρύσσεται από εδώ κι εμπρός, είναι ικανές συνθήκες για να δώσουμε λύση και όχι μόνο να φωνάζουμε ή να κριτικάρουμε ο ένας τον άλλο, χορεύοντας όλοι μαζί το Χορό του Ζαλόγγου.

Χρειαζόμαστε λιγότερες φωνές, περισσότερη δουλειά κι επιτέλους.. καλύτερη επικοινωνιακή διαχείριση. Αν μη τι άλλο, η τουριστική σεζόν, έχει 12 μήνες.. όσους και ο χρόνος.

Ένα γράμμα προς τον Γιάννη Βαρουφάκη

Μερικές φορές αναρωτιέμαι.. Αναρωτιέμαι, γιατί υπάρχει τόση απόσταση από την πραγματικότητα και ορισμένοι άνθρωποι την απεκδύονται πλήρως. Αναρωτιέμαι, γιατί κοιτούν πάντα τους απέναντι, ενώ θα πρέπει πρώτα να κοιτούν τον καθρέφτη.

 Αλήθεια, οι οικονομολόγοι και διαχειριστές fund που μιλάνε για την Ελλάδα που τελείωσε, γιατί δεν πείθουν τους πελάτες τους να αγοράσουν στη δευτερογενή αγορά μερικά ομόλογα στο 12% της αξίας τους και να τα διαγράψουν;

Δεν είναι προφανές, ότι η έστω και μερική ελάφρυνση του χρέους θα είχε μια αξία για τα υπόλοιπα που θα κρατούσαν στα χέρια τους, αφού αυτομάτως οι οίκοι αξιολόγησης θα ήταν υποχρεωμένοι, βάσει του καταστατικού τους, να ανεβάσουν την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας κι επομένως, να ενεχυριάζουν οι κάτοχοι τους, τα ομόλογα αυτά,  σε μεγαλύτερη αξία για να πάρουν ρευστότητα;

Τελικά, γιατί δεν γίνεται επιτέλους λόγος για την κοινότητα της οποίας τυχαίνει να είμαι κι εγώ μέλος, αυτής δηλαδή των οικονομολόγων και τις ευθύνες που έχει αυτή έναντι των πολιτών; Μήπως, ξεχάσαμε ότι η οικονομία είναι μόνο η καταγραφή της πραγματικής ζωής των ανθρώπων;

Τα σχόλια δικά σας, η ευθύνη της ψήφου επίσης.

ΧΤΕΣ το απόγευμα στη Νέα Σμύρνη...

΄Ετυχε να δω τον Κο Σκουρλέτη του ΣΥΡΙΖΑ στην πλατεία μας, που είχαν ομιλία. Υπομονετικά, κάποια στιγμή όταν τελείωσαν και μετά οι χαιρετισμοί, του έθεσα το ίδιο ερώτημα, που έθεσα στην Κα Δουρου διαδικτυακώς μέρες πριν και δεν έλαβα απάντηση.

Ο διάλογος μας ήταν : 'Κύριε Σκουρλέτη γεια σας, με λένε Υψηλάντη Τζούρο, δεν είμαι στο χώρο σας, αλλά θα ήθελα να ξέρω το εξής: Στο 10 σημεία εξόδου από την κρίση, λέτε ότι αγωνίζεστε για τη διάλυση του ΝΑΤΟ και θα βγείτε από αυτό. Πως αυτό θα ενισχύσει τη διαπραγματευτική μας θέση έναντι της Τουρκίας για τη χάραξη της ΑΟΖ, από τη στιγμή που θα είναι αυτή κράτος μέλος του ΝΑΤΟ?'

Στερνή μου Γνώση να σ'είχα πρώτα

Χρόνια ολόκληρα αυτή η κοινωνία κάνει πως δεν βλέπει και συνεχίζει τη 'δημοκρατία' των τηλεοπτικών παραθύρων, στην οποία, πολλάκις ο πολιτικός πολιτισμός πάει περίπατο κι οι φωνές, οι ύβρεις και οι κατηγορίες για 'εκατέρωθεν προδοσίες' αντιμετωπίζονται ως κάτι συνηθισμένο. Στην τελευταία,μάλιστα, εκλογική διαδικασία ζήσαμε υπέρ του δέοντος αυτό το λυπηρό φαινόμενο. 

Σήμερα είχαμε άλλο ένα συμβάν της ηθικής κατάπτωσης αυτής της χώρας και της έλλειψης παιδείας μας. Ο Ηλίας Κασιδιάρης, χαστούκισε τη Λιάνα Κανέλλη και έβρεξε τη Ρένα Δούρου στην εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη. Καταδικαστέο το γεγονός. Είναι ντροπή να γίνονται αυτά σε μια Δημοκρατία!

Όχι άλλη κατάθλιψη.

Όχι άλλες αυτοκτονίες! Σας παρακαλώ.. στηρίξτε τους δικούς σας ανθρώπους, υπάρχουν ειδικές τηλεφωνικές γραμμές βοήθειας, λύσεις στα χρέη και μια νέα κυβέρνηση που έρχεται. 

Μπορώ να γράψω πολλά στο τι μπορεί να γίνει για να δοθεί λύση σε ένα πρόβλημα και μπορεί να ξεχάσω περισσότερα στο τι μπορεί να γίνει. Αν όλα τελικά αποτύχουν ή δεν ξέρετε που να απευθυνθείτε πάρτε με τηλέφωνο να προσπαθήσω να βοηθήσω εγώ προσωπικά.

Όχι άλλη κατάθλιψη. Δώστε μια ευκαιρία στη γενιά μας.

Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για λόγια

Ο ασθενής στην εντατική.. η χώρα ολάκερη τραντάζεται συθέμελα. Οι πολίτες της ζουν τον εφιάλτη που κάποιοι άλλοι της φόρτωσαν, ενώ εξασφάλισαν για τον εαυτό τους, μια ασφαλή έξοδο. Ποινικές, πολιτικές, νομικές, όπως και να ονομαστούν οι ευθύνες αυτών, η ετυμηγορία είναι μια στη ψυχή όλων. Ένοχοι.

Μπορεί να τους ξεχάσαμε πρόσκαιρα, αφού παρακολουθούμε στην τηλεόραση να εκτυλίσσονται τα συνήθη γεγονότα που προκύπτουν σε κάθε εκλογική διαδικασία, όπως διαφωνίες, συζητήσεις, κοκορομαχίες, σημαιούλες και παχιά, παχιά λόγια, αλλά δε θα φύγουν ποτέ από την θύμηση μας. Θα μείνουν εκεί για πάντα. Ένοχοι.

H Δημοκρατία ΔΕΝ έχει αδιέξοδα..

H Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα. Η χώρα τούτη την γέννησε τη Δημοκρατία κι ας το 'χουν ξεχάσει κάποιοι. Χωράει δε όλες τις απόψεις..!

Αριστερές, δεξιές, κεντρώες, ακραίες, μνημονιακές, αντιμνημονιακές και όσες ακόμα παρουσιάστηκαν για να πάρουν το μικρό ή μεγαλύτερο τους κομμάτι επί της εκλογικής πίτας.

Ο κόσμος ψήφισε και έδειξε ότι θέλει να διαμαρτυρηθεί για τα κακώς κείμενα τπου κυριάρχησαν στη χώρα αυτή 30 χρόνια και πληρώθηκαν τα 2,5 προηγούμενα, αν και οφείλω να υπενθυμίσω ότι χρειάζονται 2 για να χορέψεις τανγκό και ο νοών νοείτο..!

Ας ελπίσουμε να είναι σοφή η επιλογή για τους εκπροσώπους μας κι ότι όσοι θα εκλεγούν να δώσουν στη χώρα αυτό που της αξίζει επιτέλους.

Επιτρέψτε μου, όμως να αναφέρω κι εγώ ποίο είναι το συμπέρασμα μου.

Χρειάζονται ΝΕΑ οικονομετρικά μοντέλα γι'αυτή τη χώρα! Το γράφω 2,5 χρόνια τώρα και δυστυχώς ΔΕΝ θα αποδειχθώ λάθος. Αυτά δεν έχουν σχέση με μνημόνια κι αντιμνημόνια, ούτε με ευρώ και δραχμές, αλλά με την ίδια την αντίληψη της ανθρώπινης φύσης.

Ο κόσμος που ψήφισε δεν έχει τις ειδικές γνώσεις να το εξηγήσει, ούτε να αντιληφθεί πλήρως τις προεκτάσεις αυτού, όμως αισθάνεται ότι η Ελλάδα της Μεταπολίτευσης, ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ.

Εύχομαι αυτή η ανάγκη της ανάπτυξης ΝΕΩΝ οικομετρικών μοντέλων, να γίνει ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ σαφής σε όλους, όσους πρέπει να γίνει και να ξεκινήσουμε με μικρά, αλλά σταθερά βήματα για την δόμηση τους. Ας ξεκινήσει μια μικρή ειρηνική επανάσταση από τη χώρα τούτη που πάντα έδινε τάση στον υπόλοιπο κόσμο!

Απο κεί κι έπειτα, μήτε μεγάλες χαρές, μα κι ούτε μεγάλες λύπες.. Μια μικρή συζήτηση κι έπειτα πως θα πορευτούμε από δω και μπρός.

Και αύριο ο ήλιος θα ξημερώσει.. θα είναι μάλιστα μια ζεστή μέρα, ενώ είναι σίγουρο, ότι η χώρα απέκτησε μόλις θέμα συζήτησης, τέτοιο ώστε να κάνει τους κατοίκους της να ξεχάσουν για λίγο, τα ούτως ή άλλως υπαρκτά προβλήματα που πρέπει να επιλυθούν..!

Χαμόγελο, αισιοδοξία.. και δουλειά! Η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα..! Ακόμη κι αν μερικοί δεν είναι τόσο φανατικοί οπαδοί της.. :)

Η Ελλάδα πρέπει, μπορεί και είναι καιρός να τα καταφέρει._

Χρόνια πριν ο παππούς και η γιαγιά μου, από τη μεριά του πατέρα μου, εκδιώχθηκαν από την Κωνσταντινούπολη και τη Σμύρνη. Χρόνια πριν έχασαν περιουσίες, συγγενείς και φίλους. Η Ελλάδα της κρίσης μοιάζει αρκετά με την Ελλάδα εκείνων των χρόνων.

Η Ελλάδα ποτίστηκε από το αίμα των ανθρώπων που χάθηκαν και μπολιάστηκε με το πείσμα για Δημιουργία όσων επαναπατρίσθηκαν.

Η Ελλάδα μετέτρεψε και τότε την Οργή σε Ορμή. Η Ελλάδα, είναι η πατρίδα μου. Ελπίζω, ο Θεός να με αξιώσει να μη φύγω από αυτή, παρά μόνο για να τη δικαιώσω.

Έχει ζήσει η οικογένεια μου τι σημαίνει διωγμός, τι σημαίνει ξενιτιά. Κάποτε που μου δόθηκε η δυνατότητα μάλιστα, ακριβώς επειδή την έχω νιώσει, επέλεξα να μείνω και για τα καλά, αλλά και για τα δύσκολα.



Είναι καιρός να δώσουμε κι εμείς Την μάχη. Είναι καιρός, να θυμηθούμε το οικουμενικό πνεύμα των προγόνων μας. Είναι καιρός η χώρα τούτη να σταματήσει να διώχνει τα καλύτερα των τέκνων της. Είναι καιρός η γενιά μας να σηκώσει τον τόπο τούτο, όπως τόσες γενιές έκαναν στο παρελθόν.

Σε όσους σήμερα διαβάσουν τούτες τις λίγες αράδες, εύχομαι καλή Δύναμη. .

Είναι καιρός για την Επανάσταση του Αυτονόητου που μας στέρησαν χρόνια τώρα. Με πίστη, με δύναμη και μ' ένα σφουγγάρι στο χέρι για να ξεχάσουμε τις επιμέρους διαφορές μας, είναι καιρός για πανστρατιά.

Η Ελλάδα πρέπει, μπορεί και είναι καιρός να τα καταφέρει._

Ναι είμαι Έλληνας

Ένα από τα πιο γνωστά βιβλία στρατηγικής στον κόσμο, είναι και αυτό του Σαν Τσου με τίτλο ‘η Τέχνη του Πολέμου.’ Το πολυδιαβασμένο βιβλίο, είναι ένα εξαιρετικό ανάγνωσμα, γραμμένο σε απλή γλώσσα, με πολυσήμαντο, όμως, περιεχόμενο που όσο εμβαθύνεις, βρίσκεις νέο νόημα στα φαινομενικά εύπεπτα τσιτάτα του συγγραφέα.

Η έννοια της πολιτικής και της στρατηγικής, είναι σαφώς συνυφασμένες. Όπως, βέβαια και της επιχειρηματικότητας. Μια καλή επιχειρηματική ιδέα και μια καλή προώθηση, είναι πιθανό να σου εξασφαλίσουν, δεκάδες εκατομμύρια αρκετά να ζήσουν με αυτά, ως και τα εγγόνια σου.

Αντιθέτως, στην πολιτική, όσο καλές ιδέες και να έχεις, δεν είναι απαραίτητο κάτι τέτοιο, ίσα ίσα αν την ασκείς όπως πρέπει, μάλλον θα σε ξοδέψει, αν και θα σου δώσει την εφήμερη αίσθηση της εξουσίας, για ορισμένες στιγμές της ζωής σου.

Η πολιτική είναι λειτούργημα. Οι αρχαίοι Έλληνες, το είχαν αντιληφθεί και είχαν διαμορφώσει θεσμούς τέτοιους, ώστε να μειώνεται όσο το δυνατόν η διαφθορά. Οι σύγχρονοι Έλληνες από την άλλη,  τους διαμόρφωσαν, ώστε να την ενθαρρύνουν ή έστω να μην την καταπολεμούν.

Βέβαια, αυτές είναι σκέψεις ενδόμυχες που συζητάνε λίγο ως πολύ, όλοι, αλλα μόνο μεταξύ τους ή στις παρέες τους, χωρίς όμως να αναφέρονται, όταν γίνεται ο απολογισμός των πράξεων τους.

Η Ελλάδα των δημοσίων υπαλλήλων, του ιδιωτικού τομέα, των κοινωνικών τάξεων, της κρίσης. Η τακτική που ακολούθησε η προηγούμενη κυβέρνηση, ήταν και η σαλαμοποίηση της κοινωνίας, έτσι ώστε διάφορες κοινωνικές ομάδες, να βρεθούν η μια απέναντι στην άλλη.

Το γεγονός αυτό, βοήθησε πρόσκαιρα την κυβέρνηση να χειριστεί κάποιες καταστάσεις, αλλά από την άλλη λειτούργησε σαν μπούμερανγκ, αφού χάθηκε η αίσθηση του συνόλου στην κοινωνία, το οποίο είχε, ολέθριες συνέπειες  για την αγορά με τελική συνέπεια, την ανεξέλεγκτη ύφεση που ζούμε.

Είναι, αλήθεια ένα επίτευγμα κι αυτό. Να διασπάσεις τους Έλληνες, που αν και έχουν στο αίμα τους τη φαγωμάρα, καταφέρνουν να είναι ενωμένοι, λες και τους έχεις κολλήσει μεταξύ τους. Η Ελλάδα, που μόνο η Σικελία ανταγωνίζεται επί ίσοις όροις την οικογενειοκρατία, διασπάστηκε σε πολλά μικρά κομμάτια, που καθορίζονται πρωτίστως από το εισόδημα, αλλά και την δυνατότητα να το εξασφαλίζει κανείς στο μέλλον.

Η πίεση αυτή από την κρίση, λειτούργησε ομαδικά σε συγκεκριμένες μόνο περιπτώσεις. Όπως το κίνημα των Αγανακτισμένων ή η απόσυρση των πινακίδων όταν αυξήθηκε κατακόρυφα το κόστος του σήματος και των ασφαλίστρων. Τελικά, συνεχιζόμενες άστοχες κινήσεις της κυβέρνησης, με κορυφαία όλων την απίστευτη ενέργεια του δημοψηφίσματος, οδήγησε σε μια μεταβατική κυβέρνηση που προέκυψε από την ανάγκη να έχουμε τελικά πρωθυπουργό.

Θα παρατηρήσει κάποιος.. ωραία όλα αυτά τα ξέρουμε. Απο δω και πέρα τι;  Θα λειτουργήσουμε σε καθεστώς συγκυβερνήσεων για τα επομένα χρόνια, τα επονομαζόμενα κι απο πολλούς ως Νεα Μεταπολίτευση; Θα έχουμε μονίμως τις αγορές να ρυθμίζουν τις ζωές μας; Θα μείνουμε τελικά στο ευρώ ή θα διαλυθεί η συνοχή της Ευρωζώνης;

Εξαιρετικά δύσκολα ερωτήματα με δεδομένο τη ρευστότητα των συνθηκών, όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά παγκοσμίως. Η απάντηση σε κάθε ερώτημα ριψοκίνδυνη.

Το βασικότερο όμως ερώτημα είναι ένα. Θέλουμε να αλλάξουμε; Αντέχουμε; Μπορούμε..; Τελικά, μήπως πρέπει να αναρωτηθούμε επιτέλους ποια θέλουμε να είναι η επομένη μέρα για την πατρίδα μας;

Μήπως είναι καιρός να δημιουργήσουμε τις συνθήκες, ώστε να αναπροσαρμοστούν τα οικονομετρικά μοντέλα που ακολουθούνται από τους υπερθνικούς οργανισμούς που συμμετέχουμε; Μήπως, επιτέλους, είναι καιρός να δουλέψουμε προς την κατεύθυνση της διαμόρφωσης Εθνικης Στρατηγικής;

Είναι καιρός να δώσουμε στον κόσμο αυτό μια οπτική διαφορετική. Εφόσον δεν μας αρέσουν όλα όσα γίνονται ή μας επιβάλλονται, ας θεμελιώσουμε την αλλαγή τους. Έχουμε και τη Δύναμη και τη Δυναμική να το κάνουμε.

Για να μπορέσουμε να κάνουμε τους πολίτες του κόσμου αυτού να πουν ότι και οι κάτοικοι της Νάντης.. Ναι είμαι Έλληνας.

Δημοκρατία & Αξιοκρατία

21η Απριλίου σήμερα. Επέτειος μιας δικτατορίας. 

Σήμερα στην Ελλάδα της κρίσης, ακούω πολλούς φίλους να λένε.. μια χούντα μας χρειάζεται. Αυτή θα μας σώσει. Τους απαντώ. Μια δημοκρατία μας χρειάζεται. Δημοκρατία όμως! Χωρίς κολλητούς, χωρίς μπαρμπάδες, χωρίς φίλους. Χρειαζόμαστε Αξιοκρατία, Δικαιοσύνη, Ασφάλεια, Παιδεία. 

Μπορεί να χάθηκαν τα τελευταία χρόνια αυτά σε μεγάλο βαθμό, αλλά είναι καιρός να επανέλθουν. 

Δε χρειαζόμαστε τίποτα άλλο, παρά την παλαιότερη κατάκτηση αυτής της χώρας. Τη Δημοκρατία.

Καταναλώστε..Ελληνικά!

Νομίζω ήρθε ο καιρός να μιλήσουμε. Να αλλάξουμε τη νοοτροπία των συμπολιτών μας. Να τους εκπαιδεύσουμε ότι αν κλείσει η μικρομεσαία επιχείρηση, το πρόβλημα κάποια στιγμή θα έρθει πάνω τους. 

Νομίζω ότι είναι καιρός πια να μιλήσουμε για την αποσύνδεση της φυσικής χρεωκοπίας από την επαγγελματική και να συζητήσουμε για προγράμματα δεύτερης ευκαιρίας στο επιχειρείν. 

Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για την ΚΑΚΙΣΤΗ συμπεριφορά των πιεσμένων ψυχολογικά και οικονομικά καταναλωτών προς τους επαγγελματίες, πολλοί εκ των οποίων βρίσκονται λίγο πριν το λουκέτο.

Τα νεκρά ΑΦΜ στην οικονομία δεν εξυπηρετούν κανένα. Η ύφεση και ο φαύλος κύκλος μπορεί να χτυπηθεί στη ρίζα..με ΠΑΙΔΕΙΑ που θα φέρει την επίγνωση.

Είναι καιρός..τώρα. Γιατί μετά ΔΕΝ θα υπάρχουν Έλληνες μικρο-επιχειρηματίες. Έλληνα καταναλωτή, πελάτη, πολίτη δεν αρκεί να λες ότι θα καταναλώσεις ελληνικά προϊόντα.. πρέπει να το κάνεις και σε ελληνικές επιχειρήσεις..!

Θέτω τον εαυτό μου σε μια τέτοια υπηρεσία. Η Ελλάδα γκρεμίζεται.. εμείς θα την αφήσουμε;

Καιρός για Ατομική Ευθύνη

Ψυχή. Η λέξη ψυχή (από το ρήμα ψύχω, δηλ. πνέω) κυριολεκτικά σημαίνει πνοή, δηλαδή την ένδειξη της ζωής στο σώμα η οποία εκδηλώνεται μέσω της αναπνοής. Εντούτοις, από αρχαιοτάτων χρόνων, ο όρος χρησιμοποιήθηκε για να δηλώσει τις νοητικές λειτουργίες του ανθρώπου και τη μετά θάνατον ζωή, με το τελευταίο να έχει κυριαρχήσει στη θρησκεία και τη φιλοσοφία.

Λόγω, της θρησκευτικο-φιλοσοφικής σημασίας της ψυχής, οι ορισμοί που υπάρχουν είναι πολλοί, με συνηθέστερο αυτόν που ορίζει την ψυχή ως ‘την άυλη ουσία του ανθρώπου η οποία αποτελεί την έδρα της προσωπικότητάς του, επιζεί μετά τον θάνατο του σώματος, όντας η ίδια αθάνατη, και στη συνέχεια μεταβαίνει είτε σε κάποια άλλη κατάσταση, σε άλλο τόπο, είτε σε κάποιο άλλο σώμα’, βάσει και της Wikipedia, του διάσημου διαδικτυακού λεξικού.

Η ουσία αυτή, που ζυγίζει 29 γραμμάρια, σύμφωνα με τους σεναριογράφους του Hollywood, στον κόσμο, μα ιδιαίτερα στα κράτη της κρίσης, τον τελευταίο καιρό βρίσκεται σε μεγάλη δοκιμασία. Ολημερίς κι ολονυχτίς, ο πολίτης των κρατών αυτών (Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία) βάλλεται από ένα βομβαρδισμό πληροφοριών, ο οποίος του δημιουργεί σύγχυση, κατήφεια και τελικά τη στέρηση της επιθυμίας να ζήσει και να δημιουργήσει.

Ένας στους δύο Έλληνες λυγίζει υπό το βάρος της οικονομικής κρίσης και αισθάνεται μελαγχολικός, πεσμένος, χωρίς καμία διάθεση για κάποια δραστηριότητα, επαγγελματική ή άλλη, σε καθημερινή βάση για τουλάχιστον δύο εβδομάδες. Παράλληλα, η σκέψη της αυτοκτονίας τριβελίζει το μυαλό ολοένα και περισσότερων, ενώ ένας στους πέντε εμφανίζει βαρύτερα και μόνιμα συμπτώματα που χρήζουν ψυχιατρικής φροντίδας, όπως αδιαφορία, αϋπνία, κόπωση, αίσθημα αναξιότητας, ελάττωση ή αύξηση όρεξης για φαγητό, μειωμένη ικανότητα σκέψης και συγκέντρωσης.

Τα στοιχεία δύο πανελλαδικών μελετών που διεξήχθησαν το 2009 και 2011 από το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγιεινής (ΕΠΙΨΥ) καταγράφουν την σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν οι Έλληνες.

Την άνοιξη του 2009 ανέφεραν το 47,2% των ερωτηθέντων ότι ένιωθαν μελαγχολικοί ή «πεσμένοι» σε καθημερινή βάση για τουλάχιστον δύο εβδομάδες. Τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους το ποσοστό αυξήθηκε κατά 15,3%.

Ανοδικά ποσοστά καταγράφονται και σε ό,τι αφορά την τάση αυτοκτονίας, αλλά και στα περιστατικά κατάθλιψης. Τον περασμένο Απρίλιο 8 στους εκατό Έλληνες ποσοστό αυξημένο κατά 20,6% με το 2009, δήλωναν ότι εμφάνιζαν μια σειρά από συμπτώματα που - κατά τους ψυχιάτρους - αποτελούν καμπανάκι κινδύνου για την ψυχική υγεία του ατόμου, όπως αίσθημα θλίψης,  ελάττωση του ενδιαφέροντος ή της ευχαρίστησης για κάθε δραστηριότητα, απότομη απώλεια ή αύξηση βάρους, υπερδιέγερση, αϋπνία, απώλεια ενεργητικότητας.

Η Ελλάδα σε κύνδυνο. Η Ελλάδα των δημοσίων υπαλλήλων, του ιδιωτικού τομέα, των κοινωνικών τάξεων, της κρίσης. Η τακτική που ακολούθησε η κυβέρνηση Παπανδρέου, ήταν και η σαλαμοποίηση της κοινωνίας, έτσι ώστε διάφορες κοινωνικές ομάδες, να βρεθούν η μια απέναντι στην άλλη, ώστε να μη βρεθεί εκείνη απέναντι όλων.

Το γεγονός αυτό, βοήθησε πρόσκαιρα την κυβέρνηση να χειριστεί κάποιες καταστάσεις, αλλά από την άλλη λειτούργησε σαν μπούμερανγκ, αφού χάθηκε η αίσθηση του συνόλου στην κοινωνία, το οποίο είχε, ολέθριες συνέπειες  για την αγορά με τελική συνέπεια, την ανεξέλεγκτη ύφεση που ζούμε.

Είναι, αλήθεια ένα επίτευγμα κι αυτό. Να διασπάσεις τους Έλληνες, που αν και έχουν στο αίμα τους τη φαγωμάρα, καταφέρνουν να είναι ενωμένοι, λες και τους έχεις κολλήσει μεταξύ τους! Η Ελλάδα, που μόνο η Σικελία ανταγωνίζεται επί ίσοις όροις την οικογενειοκρατία, διασπάστηκε σε πολλά μικρά κομμάτια, που καθορίζονται πρωτίστως από το εισόδημα, αλλά και την δυνατότητα να το εξασφαλίζει κανείς στο μέλλον.

Κι όταν αυτό δεν μπορεί να εξασφαλιστεί, όταν κάποιος για τους δικούς του λόγους δεν αντέχει άλλο, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να καταλήξουμε σε απονενοημένες πράξεις, όπου ενας συμπολίτης μας αυτοκτονεί στην ίδια την πλατεία που κάποιοι Έλληνες  απαίτησαν και τελικά απέκτησαν Σύνταγμα, κατοχυρώνοντας έτσι την Δημοκρατία!

Σύμφωνα με πληροφορίες, όπως αναφέρουν πλείστα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, ο αυτόχειρας άφησε σημείωμα στο οποίο αναφέρεται στους λόγους που τον οδήγησαν στο διάβημα αυτό, αναφερόμενος στην οικονομική του κατάσταση, στην ανέχεια του. Μεταξύ άλλων, στο σημείωμα που βρέθηκε πάνω του, ο 77χρονος έγραφε «Δεν μπορώ να βρω άλλο τρόπο αντίδρασης εκτός από ένα αξιοπρεπές τέλος, πριν αρχίσω να ψάχνω στα σκουπίδια για να επιβιώσω και γίνω βάρος στο παιδί μου».

Θλίψη. Όργή. Αγανάκτηση. Μόνο αισθήματα πίκρας μπορεί να γεμίσουν οι ψυχές όλων των Ελλήνων  από μια είδηση σαν κι αυτή. Αισθήματα αρνητικά που δύσκολα θα βρούν απάντηση από ένα πολιτικό προσωπικό που απέτυχε τα προηγούμενα χρόνια να δημιουργήσει συνθηκες ευνομίας και σταθερότητας στη χώρα.  Αυτό το πολιτικό προσωπικό, αλλά και όσοι συμμετείχαν στο ‘πάρτι’ της προήγουμενης 30ετίας, είναι καιρός να βρει το δρόμο του εκεί στη λήθη της ιστορίας.

Αύριο κανείς δε δικαιούται να μιλά και να λέει δεν γνώριζα, δεν μπορούσα. Το μόνο που αρμόζει στην περίσταση, είναι ενός λεπτού σιγή. Κι έπειτα.. έργα κι όχι λόγια. Πράξεις! Οι ‘άλλοι’ δημιούργησαν αυτό το τέρας που κατατρώει τις σάρκες του, το τέρας του νεο-Έλληνα της απάθειας και του ατομικισμού.

Καιρός για ατομική ευθύνη.

Η εμπιστοσύνη των επενδυτών είναι κυρίως πολιτικό θέμα.

Αλήθεια θυμάται κανείς πως ξεκίνησε όλο αυτό..; Το πρόβλημα, λοιπόν, ξεκίνησε με το επιτόκιο με το οποίο αντλεί δάνεια (ή αλλιώς εκδίδει ομόλογα) το ελληνικό κράτος στις χρηματαγορές.

Οι επενδυτές για να αγοράσουν σε χαμηλή τιμή τα ομόλογα χρειάζεται να έχουν εμπιστοσύνη στο κράτος που τα εκδίδει, δηλαδή ότι μπορεί να τα αποπληρώσει αργότερα.

Όσο μειώνεται αυτή η εμπιστοσύνη οι επενδυτές για να αγοράσουν τα ομόλογα απαιτούν ένα μεγαλύτερο επιτόκιο, ενώ πρέπει να τονιστεί ότι η μείωση της εμπιστοσύνης των επενδυτών οφείλεται στα credit rating agencies αλλά και από τα δημοσιονομικά της στοιχεία της κάθε χώρας.

Το ΑΕΠ της Ελλάδας για το 2009 ήταν 237.5 δισ. Ευρώ, το δημόσιο χρέος 113,4% επί του ΑΕΠ περίπου στα 269,3 δισ ευρώ, και άρα η παραγωγή της χώρας τα 2009 δεν καλύπτει τα χρέη της, όμως , το δημόσιο χρέος της Μεγάλης Βρετανία από το 1921 έως το 1937 ήταν μεγαλύτερο το 150% του ΑΕΠ της, κι όμως η χώρα δεν χρεοκόπησε!

Επομένως...Η εμπιστοσύνη των επενδυτών είναι κυρίως πολιτικό θέμα.

Τ'ακούτε κύριοι 'λεφτά υπάρχουν..;'

Το 2012 ας γίνει εφαλτήριο όχι για μια καταστροφή, αλλά για μια αναγέννηση.

Στο δρόμο της επιστροφής για την Αθήνα στο μυαλό μου, όπως και όλων οι εξελίξεις των ημερών. Όσο περνάει αυτός ο καιρός γίνεται εμφανές ότι χρειάζονται ΝΕΑ οικονομετρικά μοντέλα για την Ευρώπη, που οφείλει να αποδείξει πλέον στον εαυτό της και τους πολίτες των χωρών της ότι θέλει να είναι μπροστά κι όχι πίσω από τις εξελίξεις. 

Επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και δηλώσεις μπορεί να γίνουν πολλές. Στην πράξη όμως αυτό που μετράει τη στιγμή αυτή, είναι ότι αν και δεν μπήκε η χώρα στο Μνημόνιο με ευθύνη μας, θα επωμιστούμε όλοι τις συνέπειες των πράξεων ολίγων. 

Ίσως τώρα γίνει επιτέλους κατανοητό γιατί οφείλουμε να είμαστε ενεργοί πολίτες. Ίσως τώρα γίνει σαφές γιατί δεν έπρεπε να στηρίζουμε το σύστημα της συναλλαγής. Ίσως πρέπει να δείξουμε πέρα και πάνω από πρόσωπα και μικρο-συμφέροντα ότι αυτό που έχουν οι Έλληνες μέσα τους είναι πραγματικό τσαγανό και φιλότιμο, συνέπεια και σεβασμό στις αξίες και τις ρίζες τους. 

Ίσως ήρθε ο καιρός, να θυμίσουμε ότι η λέξη Ευρώπη είναι ελληνική και να βάλουμε στο τραπέζι την διάσταση του πράγματος στην ολότητα του. 

Τούτη τη στιγμή.. δεν παίζεται το μέλλον της Ελλάδας. Αυτό επιτρέψτε μου να πω ότι έχει ήδη χαθεί αν δεν αλλάξουμε όλοι μας, από τον πιο μεγάλο ως τον πιο μικρό κάτοικο της χώρας αυτής. 

Τούτη τη στιγμή.. παίζεται το μέλλον μιας ιδέας που δημιουργήθηκε δεκαετίες πίσω και είναι το όραμα πραγματικά μεγάλων πολιτικών. 

Η Ευρώπη της κοινωνικής ευημερίας, πρέπει να θυμηθεί ποια είναι. 

Δέσμευση και ευθύνη όλων να βάλουμε στο τραπέζι με την ΕΝΟΤΗΤΑ και την ΟΜΟΨΥΧΙΑ μας τον συνολικό επαναπροσδιορισμό αυτής της Ιδέας για να μη γίνει το όνειρο εφιάλτης. 

Το σωτήριον έτος 2012 ας γίνει εφαλτήριο όχι για μια καταστροφή, αλλά για μια αναγέννηση.

Δεν μου αρέσει αυτή η Ελλάδα

Αν έχω μια διαφωνία θα την πω. Αν έχω μια άποψη θα αγωνιστώ γι'αυτή. Αν θέλω να είμαι ενεργός πολίτης δε θα αρκεστώ στην ψήφο μου. Λέμε συνεχώς για τους αρχαίους Έλληνες και κομπάζουμε γι'αυτούς. Κι όμως ελάχιστοι από εμάς συμμετέχουμε ως ενεργοί πολίτες. 

Έπειτα μάλιστα φωνάζουμε για τις εξελίξεις που δε μας αρέσουν. Κατηγορούμε γι'αυτό θεούς και δαίμονες.. και πάντα μα πάντα έχουμε στο μυαλό μας μια εικόνα δαιμονοποίησης των πραγμάτων που μας καθορίζει κάποιο Μέσο Μαζικής Ενημέρωσης που αντί να ενημερώνει, φωνασκεί και αλλοιώνει τα γεγονότα για να αυξήσει την ακροαματικότητα του.

Δε τη θέλω αυτή την Ελλάδα, δε μου αρέσει. Δε μου αρέσει και η δημόσια εικόνα μας αυτά τα 2 και κάτι χρόνια, αλλά και πριν δε μου άρεσε η έλλειψη παιδείας μας.

Δε μου αρέσει που νέα παιδιά μου λένε και τι να κάνω; Ενώ είναι η δική τους γενιά που πρέπει και οφείλει στον εαυτό της πρώτα κι έπειτα στις επόμενες να βγει μπροστά. Είναι δύσκολος ο δρόμος της ευθύνης..αλλά τελικά είναι ευθύνη όλων για να μην μείνει ευθύνη των λίγων..